Controle medische websites

Is er de noodzaak om informatie op medische websites te controleren opdat mensen geen verkeerde informatie krijgen voorgeschoteld?
Lees meer >
 
Jongeren en internet

Voor jongeren is het belangrijk om gevoelige informatie (over zwangerschap, seksualiteit, geslachtsziekten en HIV/AIDS) te vinden op het internet, omdat ze zich niet bij een arts vertrouwd voelen.
Lees meer >
 
Farmaceutische informatie

Wat is de rol van de farmaceutische industrie als verspreider van informatie? Lees de onderzoeken naar de promotie van geneesmiddelen.
Lees meer >
 
Belangen medische websites

Lang niet alle websits brengen over hetzelfde onderwerp dezelfde informatie. Kunnen de verschillen worden verklaard uit de belangen die erachter zitten?
Lees meer >
 
Rol gezondheidsites

Moeten er regels komen voor informatieverschaffing over gezondheid op het internet? Hoe inzicht krijgen in de kwaliteit van de gezondheidsinformatie op een site?
Lees meer >
 

Hoe internet kan helpen bij het nemen van medische beslissingen

Wie goed geïnformeerd is kan bij belangrijke beslissingen over bijvoorbeeld het gebruik van geneesmiddelen mee beslissen. Dat is belangrijk omdat men dan tevens beter betrokken is bij de gehele behandeling. Het lichaam is geen leeg vat waarin men een pilletje gooit en dan maar afwacht hoe het proces verloopt. Zorg gaat om mensen en deze hebben gevoelens en gedachten. Moeten deze elke dag weer dat pilletje nu wel of niet slikken? Helaas is de gezondheidszorg niet echt ingesteld op het bieden van mogelijkheden aan gebruikers van zorg om behoorlijk mee te kunnen beslissen. Hier en daar worden hiertoe pogingen ondernemen, maar deze blijven marginaal.

In Engeland werd onderzoek gedaan naar het effect van een programma om met informatie die via het internet werd aangeboden mensen te helpen bij het nemen van beslissingen (BMJ 2001;323:490 en 493). Zo was er een programma voor vrouwen, die hulp kregen bij het beslissen over wel of niet gebruiken van oestrogenen in de overgang. Ook was er een programma voor mannen waarbij deze informatie kregen over de behandeling bij goedaardige prostaatvergroting.

In beide programma’s hadden zowel de behandelaren als de patiënten zelf het gevoel dat deze laatste veel meer zélf de beslissing maakten over het wel of niet gebruiken van een medicijn. Bij de vrouwen met overgangsklachten besloten aanzienlijk minder vrouwen om die oestrogenen te slikken. Wie hierbij de voordelen tegen nadelen afweegt komt namelijk al sneller tot de conclusie liever geen oestrogenen te slikken.

De conclusie van de onderzoekers is dat een dergelijke betrokkenheid van de patiënt een belangrijke hulp is voor gebruikers van zorg. Nog veel belangrijker is echter de vraag wie deze informatieprogramma’s maakt en financiert. Als producenten van geneesmiddelen het programma gemaakt zouden hebben, was de nadruk vast meer komen te liggen op de zin van het slikken van oestrogenen. Zo gaat dat ook in de promotie van deze medicijnen naar artsen toe. Met een zich terugtrekkende overheid en in een samenleving waarin men het steeds normaler gaat vinden dat het bedrijfsleven alles financiert, moet met zo’n aanpak natuurlijk wel worden uitgekeken. De centrale vragen zijn dan ook: Wie doet het? Hoe wordt het gedaan? Zijn de patiënten ook zelf bij het maken betrokken? Wie betaalt het?



Zoeken: